Je hoeft niet altijd te weten waar je uitkomt
Soms is het beginnen aan een schilderij een grote uitdaging. Vragen als; wat ga ik schilderen, welke kleuren zal ik gebruiken, zal iedere kunst-maker herkennen. Deze beginstappen komen voort uit je ‘denken’ en niet meestal niet uit het expermenteren en uitproberen.
Toch is beginnen zonder vooropgezet plan een heerlijke manier om even uit je hoofd te zijn en lekker te spelen.
Maar hoe pak je dat aan?
Als eerste heb ik een vel papier vast gezet met tape, daarna een lekker muziekje opgezet en op het ritme van de muziek met houtskool lijnen getrokken, mee bewegen met de melodie.
Muziek is al een fijne manier om los te komen.
Al die vakjes en vormen ben ik gaan schilderen met willekeurige kleuren. Het werd een bont geheel, maar dat maakt niets uit.
Het eerste schilderij
Als ik nu naar deze eerste versie kijk, zie ik vooral een verzameling vormen en kleuren. Toch zit het uiteindelijke schilderij er al ergens in verstopt. Alleen wist ik dat toen nog niet.
Als kind vond ik het heerlijk om in het hoge gras te liggen en naar de wolken te kijken, ik zag er vanalles in. Dat heb ik met dit schilderij ook gedaan, gedraaid en op een afstand kijken, nog eens gedraaid en kijken….
En daar zag ik wat een volgende stap zou zijn. Een lijn die eerst belangrijk leek, mag verdwijnen.
Een vorm kan groter worden of juist veranderen.
Een kleur die ik spontaan had bedacht, kan ineen precies goed blijken te zijn, of helemaal niet meer passen.
Eigelijk reageer ik steeds op wat er al staat.
Het schilderij vertelt mij als het ware wat de volgende stap kan zijn.
Het uiteindelijke schilderij
Als je de twee naast elkaar ziet, herken je nog steeds de basis. De vormen, lijnen en kleuren zijn niet zomaar verdwenen. Ze zijn onderdeel geworden van iets nieuws.
Ik had het uiteindelijke schilderij nooit vooraf zo kunnen bedenken.
En dat vind ik eigenlijk het mooiste eraan.
Als ik voor het schilderen had moeten weten hoe het eindresultaat eruit moest zien, was ik waarschijnlijk heel anders begonnen.
Misschien had ik veel te veel geprobeerd om het van tevoren goed te doen.
Nu mocht het ontstaan.
Misschien geldt dat niet alleen voor schilderen
Terwijl ik hiermee bezig was, moest ik denken aan hoe we dat in het dagelijks leven vaak doen.
We willen graag weten waar we uitkomen
Als we aan iets nieuws beginnen, willen we het liefst een plan.
Een doel.
Een idee van hoe het moet worden.
En als het even anders loopt dan gedacht, vragen we ons al snel af of we wel goed bezig zijn.
Maar misschien hoeft dat helemaal niet.
Misschien hoef je soms alleen maar te weten wat je volgende stap is.
De rest ontstaat onderweg.
Je hoeft niet altijd te weten waar je uitkomt.
Soms is het genoeg om te beginnen.
